Reis verslag 2026
In dit reisverslag nemen we je mee door onze eerste vier maanden van 2026. Van winterse sneeuw in Nederland tot zon, wind en vrijheid in Spanje. Een reis vol ontmoetingen, onverwachte wendingen, prachtige plekken en momenten die ons plakbandpensioen zo bijzonder maken.
Januari — De start van onze reis
We beginnen het jaar in Nagele, waar we letterlijk hebben overwinterd. De sneeuw hield ons een week “gevangen”, maar op 12 januari was het zover:
“Dat is hem dan. De start van onze reis naar Campeggio Naturiste Insieme in Rufina, Italië.”
Via Biest‑Houtakker en Kessel bereiden we ons voor op de lange rit naar Italië. De drone wordt getest, de was gedaan, de route besproken.
We reizen via Luxemburg, Langres, Orange en Villeneuve‑Loubet, waar we nog even uitwaaien aan het strand.
In Coreglia Ligure staan we een nachtje alleen op een stille camperplaats, waarna we doorrijden naar onze bestemming in Italië.
Eind januari — Aankomst in Italië
De aankomst in Rufina is prachtig, maar het weer slaat snel om:
“Daarna regen, regen, regen… alles om ons heen is een grote modderpoel.”
De camping is nog in aanbouw, de plek wordt ter plekke geëgaliseerd en we zakken langzaam weg in de modder.
We helpen een paar dagen in de wijngaard, maar stoppen wanneer het te nat en te zwaar wordt.
We kunnen zelfs niet weg — de camper staat muurvast.
We hopen op half februari.
Februari — Nieuwe plannen, nieuwe route
Op 1 februari vertrekken we richting Cremona, waar we onverwacht een Serie‑A‑wedstrijd meemaken.
Daarna via Casal Cermelli naar Sospel, met smalle tunnels en haarspeldbochten:
“Onze camper had vanaf de zijspiegel tot aan de muur 5–10 cm speling.”
We zakken langzaam af richting Zuid‑Frankrijk: Le Thoronet, Vallabrègues, Mèze — steeds regen bij vertrek, zon bij aankomst.
Op 8 februari steken we de grens over naar Spanje.
We blijven langer in Vilobí d’Onyar, rusten uit, maken vlogs en genieten van het betere weer.
De wind speelt een hoofdrol: in Cap de Salou waaien we bijna uit bed, met windstoten tot 80–90 km/u.
Daarna komen we aan in Cervera del Maestre, een plek die voelt als thuiskomen.
We blijven er uiteindelijk bijna twee weken, genieten van zon, rust, dronebeelden en de gastvrijheid van Eva en Hector.
Eind februari — Ontmoetingen onderweg
We reizen verder naar Bellús, waar we volgers ontmoeten en gezellige dagen hebben met Cinne en John.
Onderweg naar Almendricos drinken we koffie bij Yolande en Gé, en eindigen bij Casa Los Lobos, waar Mimi onze haren weer in model knipt.
Maart — Regen, griep en toch genieten
Op 2 maart komen we aan op El Zorro, waar het dagenlang regent.
We vieren verjaardagen, dansen, en vullen belastingpapieren in terwijl de regen op het dak tikt.
We worden allebei ziek — waarschijnlijk griep — en vertrekken zodra het weer kan naar Casa Rocky, waar we op het huis en de katten passen.
Daarna zakken we verder af naar Vera, Níjar, Dalías en Almayate.
We bezoeken stranden, stadjes, naturistencampings, en genieten van de zon zodra die zich laat zien.
Eind maart — Richting Córdoba
Via Navas del Selpillar rijden we naar Córdoba, waar we de Mezquita bezoeken:
“De stad is zeker het bezoeken waard… heel indrukwekkend.”
We blijven twee nachten en genieten van de stad, de cultuur en een heerlijke lunch.
April — Spanje op z’n mooist
We rijden door naar Sabiote, Albacete en opnieuw Bellús, waar we vier nachten heerlijk niets doen.
Daarna naar Aspe, Xeraco en Useras, waar we op een boerencamping staan die net open is.
We sluiten de maand af in Cervera del Maestre (weer terug bij Hector en Eva), Salou, Vilobí d’Onyar, en steken dan de grens over naar Frankrijk.
Eind april — Frankrijk in, richting huis
We bezoeken Thuir, waar we het BYRRH‑museum ontdekken, en rijden daarna één van de mooiste routes ooit:
“Van Thuir naar Limoux… het aller, aller mooiste stukje tot nu toe.”
In Limoux drinken we voortreffelijke wijn en genieten we van de rust van Zuid‑Frankrijk.
Mei — Castres, Salles‑Curan en Saint‑Flour
We beginnen de maand in Castres, waar we een laatste dag zon hebben voordat het weer omslaat. Daarna rijden we naar Salles‑Curan, een rustige plek aan een groot meer waar ik bijna het dronesignaal verlies. In Saint‑Flour wandelen we door steegjes en oude straatjes, drinken cappuccino en genieten van het uitzicht. Het zijn korte, eenvoudige dagen onderweg richting het noorden.
Eind mei — Vichy, Givry, Langres en terug naar Nederland
In Vichy worden we verrast door onweer, hagel en bliksem, terwijl ik de stad alleen bezoek. Via Givry rijden we door naar Langres, waar we langs de stadswallen wandelen en een gezellige middag hebben met Wies en Roel. Daarna via Toul en Luxemburg richting huis. In Kessel sluiten we de maand af, klaar voor onderhoud, afspraken en een periode van rust in Nederland.
Juni - Reizen zonder haast
Juni voelt als een maand van schakelen: van bekende plekken naar nieuwe rustpunten, van afspraken naar stilte, van onderweg zijn naar even blijven. We bewegen door Drenthe, Groningen, Gelderland, Flevoland en Friesland, zonder haast en zonder plan — gewoon in het ritme dat bij ons past. Het zijn lichte dagen, kleine ontmoetingen, rustige plekken en momenten die vanzelf betekenis krijgen. Juni is geen grote reis, maar een maand van eenvoud, vertraging en precies genoeg.
Mini‑camping De Gouberville, Assen
De dagen in Assen voelen als een zachte landing. We staan rustig, doen ons ding, zonder haast. Het is zo’n plek waar je vanzelf vertraagt en even ademhaalt. Een paar kleine klusjes, een wandeling, koffie in de camper — meer hoeft het niet te zijn.
Bij oud‑collega in Musselkanaal
Twee dagen vol herkenning en verhalen. Het voelt vertrouwd om hier te staan, alsof we even terugstappen in een ander hoofdstuk van ons leven. We praten bij, lachen veel en genieten van de rust van het kanaal. Een plek die onverwacht warm aanvoelt.
Mini‑camping De Gouberville (2e bezoek), Assen
Terug op Gouberville voelt bijna als thuiskomen. We vallen meteen weer in het rustige ritme van deze plek: wandelen, wat werken, wat rommelen. Het is simpel, licht en precies wat we nodig hebben. Soms is terugkeren fijner dan verder reizen.
Camperplaats Ompert, Azewijn
Een plek met ruimte, stilte en groen. We staan er twee dagen en merken hoe goed het doet om even niets te hoeven. Een paar kleine uitstapjes, wat editwerk, wat lezen — het leven in zijn eenvoudigste vorm. De avonden zijn hier het mooist.
Recreatieoord Hippique, Westendorp
Drie dagen op een plek die voelt als een mix van natuur en gezelligheid. We wandelen wat rond, doen boodschappen, werken aan kleine dingen. Het is zo’n tussenstop die je niet plant maar die precies past. De rust hier blijft hangen.
Lelystad (vrije plek)
Een losse dag op een vrije plek in Lelystad. Geen voorzieningen, geen verwachtingen — alleen wij, de camper en de lucht boven ons. Het voelt als een korte pauze in de reis, een moment om even te schakelen.
Camperplaats Het Lindedal, Steggerda
Steggerda is groen, stil en vriendelijk. We staan er drie dagen en merken hoe fijn het is om even op één plek te blijven. We fietsen, we werken wat, we genieten van de rust. Het is zo’n plek die je niet snel vergeet door de eenvoud.
Naturistencamping De Buorkerij (tot 24 juni)
De Buorkerij voelt meteen goed: open, rustig, warm. We blijven hier langer en dat zegt genoeg. Het ritme vertraagt vanzelf — wandelen, zon, gesprekken, stilte. Een plek waar je lichaam en hoofd tegelijk ontspannen.
Een korte vakantie naar Denemarken
Van begin augustus tot eind augustus: Kris kras door midden en zuid Jyland/Jutland - Denemarken met gebruik van de Pintrip app
Hesedorf | We zijn op vakantie
Na een lange reis van meer dan vijf uur, dat doen we eigelijk liever niet, zijn we aangekomen bij Janine en Holger op Hof an der Hese. Het is weer een leuk weerzien.
Na het installeren en "inrichten" van de camper hebben we geluncht. We hebben onderweg wel een bakje koffie gedronken, maar het lunchen was er nog bij ingeschoten.
Het weer is lekker. Wat benauwd, maar daar is al ik dit schrijf een eind aan gekomen. Het regent namelijk. Volgens de weersverwachting zou het vandaag, dinsdag 4 augustus, een warme dag worden.
Wat we vandaag gaan doen weten we nog niet. We zijn beide eigenlijk best wel moe. Het zijn drukke maanden in Nederland geweest. Je zou dit uitstapje naar Duitsland en voornamelijk Denemarken, als een uitrust periode kunnen beschouwen.
Het is zojuist van regen naar miezer gegaan. Hopelijk is het zometeen weer helemaal droog. Dan kunnen we nog even buiten zitten en genieten van het uitzicht op de koeien. Limousine koeien.
Ook een keertje hier overnachten: https://www.hof-an-der-hese.de/camping/
Gråsten | Stine en Torben
Terug bij onze vrienden Stine en Torben Sprenger. Wat een heerlijk "thuiskomen" is dit toch altijd weer. We voelen er ons ook meteen thuis. En ook dat is een onderdeel van Ons plakbandpensioen.
De reis van Hesedorf, Duitsland, verliep goed. Voor de veerdienst over de Elbe hebben we 5 minuten moeten wachten en toen konden we de veerboot al oprijden. Dat is wel eens anders geweest.
In Padborg wilden we de toiletcassette legen, maar dat bleek niet mogelijk te zijn. We hebben het niet gevonden en later bleek ook dat het daar überhaupt niet kon. Dan maar ergens ander.
Het is inmiddels donderdag 11 augustus. We zijn twee nachtjes langer gebleven dan in eerste instantie bedacht. Maar zo gaat dat wel eens. De nacht van maandag op dinsdag was uit praktische overwegingen.
Gedurende de nacht was het gaan regenen en daardoor was alles, stoelen, fietstassen en krukje zeiknat. Maandag middag was het weer zonnig en was de boel weer opgedroogd.
Alles meteen in de garage van de camper gezet zodat we dat de volgende morgen niet meer hoefde te doen. En dat het droog de camper in ging. Zoals gezegd, het is nu dinsdag.
We staan inmiddels op onze eerste Pintrip plek van deze reis. Er volgen er meer, maar dat in volgende verslagen.
Asløkke | Onze eerste Pintrip plek
Van het vertrouwde Petersborg bij Stine en Torben naar een avontuurlijke Pintrip reis. Een Pintrip reis die ons op nog onbekende bestemming brengt bij nog onbekende Denen.
Nu in Asløkke. Bij Lisa en Kaj Rasmussen. Bij aankomstblijken beide niet thuis te zijn. Kaj ontmoeten we de volgende dag als we 's middags terugkomen van een fietstocht naar Juelsminde.
Het was trouwens erg stil in Juelsminde. Een havenstadje aan de Sandbjerg Vig. We hebben er wat rondgelopen en zijn daarna, op de terugweg, even naar het Strand Sandbjerg Vig gegaan.
Even genieten van het uitzicht en de stilte. De kabbelende golfjes en het zicht op de haven van Juelsminde. Wat foto's gemaakt van een meeuw die steeds dichterbij kwam.
Op ons gemakje weer terug naar de camperplaats. Niet veel meer gedaan. Later in de middag arriveerde er nog een camper met een Duits stel.
's Avond getracht wat beelden te maken van de zonsverduistering, maar in Asløkke was er niets van te zien. Foto's en timelaps zijn desondanks wel mooi geworden.
Donderdag weer verder. Verder noordelijk in Denemarken, maar nog wel aan de oostkust. Richting Arhus.
Odder | Økologiens Have
En wat mindere Pintrip plek. Een graat grasveld met drie Pintrip plekken. Een beetje onpersoonlijk. We hebben de eigenaresse eventjes gesproken bij aankomst. Het was nou niet allemaal even enthousiast.
Maar goed, we hebben ons evengoed vermaakt. Heel erg zelfs want we zijn vrijdag op de fiets naar de haven van Hou gefietst. Daar hebben we de veerboot naar het eiland Samsø genomen.
Op het eiland hebben zijn we eerst naar het noorden gefietst naar het plaatsje Norby. Een krap uur fietsen. Toen, na de lunch een uur fietsen naar Ballen. Daar wat gedronken.
Daarna een halfuurtje naar de haven van Sælvig om daar weer met de veerboot naar het vaste land te varen. Terug dus naar de haven Hou. Dat was een half uur fietsen.
Alles bijelkaar hebben we die dag 71 kilometer gefietst en vooral enorm genoten van het weer, de omgeving en de overtocht(en). Een echte aanrader.
Zaterdag weer op pad. Op naar de volgende Pintrip plek.
Them | Skovgaard
Van Odder naar Them. Het is niet ver, maar we zijn nog wel even langs de sani-plek gereden om grijs water te lozen, vers water in te nemen en ons toiletcassette weer te legen. Dat kan op de meeste Pintrip plekken niet.
Ook kwamen we nog voorbij een Lidl dus daar meteen maar weer een paar boodschappen gedaan. Dan kunnen we er weer een paar dagen tegenaan.
Op de plek in Them aangekomen bleek al snel dat we moeite hadden om een geschikte plek te vinden. Het loopt hier nogal af. Dan is een level-systeem een uitkomst. Maar zo vaak komt het gelukkig niet voor.
Na wat plekken uitgeprobeerd te hebben vonden we een plek waar we met blokken de camper redelijk recht hebben gekregen. Dat slaapt toch wat beter en zo konden we ook douchen zonder dat het water de douch uit loopt.
Als ik dit schrijf is het zondagmiddag. De twee Deense stellen met hun camper zijn zojuist weggereden. De vakantie is voor de Denen vandaag ten einde gekomen. Wij blijven nog even.
Morgen gaat het wel weer een stukje zuidelijker en naar verwachting zijn we eind van de komende week weer in Nederland. maar ja, reizen met een camper is best wel een beetje onvoorspelbaar.
Vorbasse | Vibereden
Wederom een, onze 4e, Pintrip plek. Tot dusver wat tegenvallend en dat komt niet door de plekken waar we overnachten. Wel door, deze vier keer in ieder geval, door het ontbreken van contact met de eigenaren.
Ik begrijp best we dat het niet de bedoeling is dat je bij elkaar op de koffie gaat, maar een praatje bij aankomst en of vertrek met de eigenaar is wel een onderdeel van de Pintrip ervaring.
Dat is bij alle vier de Pintrip overnachtingen niet of nauwelijks gebeurt. Jammer, we hebben het gemist. Het is niet anders de volgende keer hopelijk lukt het wel.
Dan deze plek. Vertrokken uit Them richting Låsby om autogas/LPG te tanken. Dat kan in Denemarken alleen nog maar bij camperbedrijven en/of bedrijven waar je camping-spullen kunt kopen.
Bij tankstations eigenlijk alleen nog Euro 95 en Diesel. Denemarken maakt net als Noorwegen de overstap naar voornamelijk elektrisch rijden.
Wij zijn naar Camperservice ApS in Låsby gegaan. Dat kan tijdens werkdagen van 7:00 uur tot 17:00 uur. Schrik niet van de prijs, deden wij wel. Per liter: €2,16, maar ja als je het nodig hebt.
Maar snel doorgereden naar Vibereden in Vorbasse. Daar aangekomen bleken we niet de enige te zijn. Een ouder Deens koppel was ook net gearriveerd.
Na een kort gesprek in het Duits kwamen we er achter dat de eigenaar later in de middag van zijn werk zou terugkomen. Dat bleek niet het geval te zijn.
Later werd ons verteld dat de eigenaar zelf op vakantie was en voorlopig niet meer terug zou komen. Jammer, maar we hebben besloten sowieso twee nachtjes te blijven. Het Deense stel is de volgende ochtend vertrokken.
Wij woensdagochtend. We hebben meteen ook besloten onze Deense trip te beëindigen. Nog twee nachtjes op Petersborg in Gråsten bij Stine en Torben. Vrijdag naar Duitsland e volgende week weer in Nederland.
Maar dat later.
Gråsten | Petersborg
Zo aangekomen op een vertrouwde plek. Einde van onze Deense Pintrip trip en het begin van onze terugreis naar Nederland.
Voor de laatste dagen van augustus en de maand september. Er staan nog wat kleine klusjes op het programma.
Er moet een zitkussen vervangen worden. Er moet nog wat uit en in de opslag. We willen nog wat vrienden bezoeken en Ineke gaat nog twee dekens afleveren in Almere.
Natuurlijk weer even knuffelen met onze kinderen en natuurlijk met onze kleinzoon.
Ook gaan we de vier maanden Nederland volmaken voor we weer naar het buitenland vertrekken. We zitten in een traject voor het aanvragen van een briefadres dat alles behalve soepel verloopt.
Kortom de maand september zal best nog wel druk worden.
Het gaat ons goed
Vijf maanden onderweg. Van modder in Italië tot wijn in Frankrijk.
Van stormnachten tot stille boerderijen. Van volgers ontmoeten tot vrienden terugzien.
En steeds weer hetzelfde gevoel:
Het gaat ons goed.